woensdag 20 maart 2019

Human nature


Waar men in dit bos ook loopt
altijd hoort men toch nog auto's
harder fluiten dan de vogels.

Tranen met tuiten huilt daarom
de zeer bedrukte eekhoorn die zij
slecht vermomd hier tegenkomt.

Met grote, roze ohropaxen
hangend uit de bruine oortjes en
een sneeuwwit kapje voor zijn mond.


dinsdag 19 maart 2019

zon


mit
nach
nebst
samt
bij
tijds
von
zu
zuwider
gegenent
erauß
aus
genäß
regenüber


maandag 18 maart 2019

zaterdag 16 maart 2019


De bevrijding uit haiku


Op boomtak naast oor zingt zwart zangvogeltje onafgebroken door.




De beperking van haiku


Op boomtak naast oor
zingt zwart zangvogeltje on-
afgebroken door.


vrijdag 15 maart 2019




in harmonie

vrijdag 1 maart 2019

Minimaal sonnet


Vorm.
Meedoen.
Fatsoen.
Conform.

Norm.
Ontdoen.
Visioen.
Vervorm.

Sonnet.
Zingekort.
Ontzet.

Fort.
Het.
Ort.


wil


ik wil ik wil ik
wil ik wil ik wil ik wil
ik wil ik wil ik
wil ik wil ik wil
ik wil ik wil ik wil ik
wil ik wil ik wil
ik wil ik wil ik
wil ik wil ik wil ik wil
ik wil ik wil ik
wil ik wil ik wil
ik wil ik wil ik wil ik
wil ik wil ik wil
ik wil ik wil ik
wil ik wil ik wil ik wil
ik wil ik wil ik
wil ik wil ik wil
ik wil ik wil ik wil ik
wil ik wil ik wil
wil ik wil ik wil
ik wil ik wil ik wil ik
wil ik wil ik wil
ik wil ik wil ik
wil ik wil ik wil ik wil
ik wil ik wil ik
wil ik wil ik wil
ik wil ik wil ik wil ik
wil ik wil ik wil
ik wil ik wil ik
wil ik wil ik wil ik wil
ik wil ik wil ik
wil ik wil ik wil
ik wil ik wil ik wil ik
wil ik wil ik wil
ik wil ik wil ik
wil ik wil ik wil ik wil
ik wil ik wil ik
ik wil ik wil ik
wil ik wil ik wil ik wil
ik wil ik wil ik
wil ik wil ik wil
ik wil ik wil ik wil ik
wil ik wil ik wil
wil ik wil ik wil
ik wil ik wil ik wil ik
wil ik wil ik wil
wil ik wil ik wil
ik wil ik wil ik wil ik
wil ik wil ik wil
ik wil ik wil ik
wil ik wil ik wil ik wil
ik wil ik wil ik
ik wil ik wil ik
wil ik wil ik wil ik wil
ik wil ik wil ik


dinsdag 26 februari 2019

Bloeiende verkoop


Schrijver drukt op deurbel: 'Ring ring ring.' De deur wordt geopend, afwerend gezicht.
Schrijver: 'Wilt u mijn boek kopen mevrouw? hier ligt ze.' Boek lacht en kirt.
Vrouw: 'Nee', wil de deur snel dicht doen.
Schrijver zet zijn stevige schoen tussen de deur en zegt: 'Ik betaal uw aankoop.'
Vrouw, duidelijk verrast: 'Nou nou, doe maar dan.'
Schrijver trekt zijn snel slinkende portemonnaie, telt geld uit, geeft geld en boek aan de vrouw.


Easy going


Haiku eist geen zwoe-
gen, alleen het tellen al
geeft veel genoegen.


maandag 25 februari 2019

Passerende dieren, mensen passerend


Kerkklokken luiden van verre, blijven luiden, steeds harder beukt hun zwaarte door het lichte, door de blauwe hemel, witte wolken, ruisen van de hoge bomen heen. Een begrafenis, iedereen moet blijven staan en wachten voor de stoet die ons passeert. Nietig, ver beneden het zware gegalm beweegt de lange rij zich stil en langzaam naar het kerkhof. Er komt haast geen einde aan, gestorven is een diep geworteld en verweven dier. Vlak daarna zie ik verpakt in grote ijzerwagen, baby's, peuters staan te wachten. Hun hard en triest bestaan door smalle spleten zichtbaar; stukken lichaam, grote bange ogen waarin ik koeienkinderen herken. Vlak na geboorte bij hun machteloze moeders weggehaald. Hun korte horrorleven van het moeten zijn van ons product in aardse martelhel. Verdoemd  vanaf  bevruchting  tot  anonieme dood, wortelloos.


ontzacht


alles lijkt wit, lijkwit
in versneeuwd
landschap van
het gedempte
doodkille
doofstille

waar
zij in
verblindend
verbindend wit
verkeert

ijsbeert

één met
lichte akkers

lichte bomen

die daaronder
donker
kaal
tot op de
scherpe takken zijn

in de
klauw van kou
vanuit het wit

verhard


woensdag 20 februari 2019

Onttijd


Hij denkt friet
terug in de grond
naar
plek
voor machine
mes, aardappel vindt
ontsnijdt bloem
terug tegen steel
wond op wond
zijn
handen erom
voor de snee
hij
smelt kogel
terug uit de loop
voor kind ligt op straat
ontschrijft zinloze
woorden
terug
naar de geest
tot inkt wedergekeerd
zwart naast witte vellen papier.





onbewerkte snapshot  -  ziel op steen  -  2015


woensdag 6 februari 2019

Zonder vogels


Wezen van iets
omschreven
door
woord is
eigenlijk niets

onmachtige
taal - het staat
er te klein het
staat er te
schraal

de vogels
vliegen
veel
mooier dan
in dit gedicht

dat ik geheel
heb
herschreven
tot dat
wat hier ligt.


zondag 3 februari 2019








Wij en onze dieren  -  Uitgeverij Voetnoot 2010  -  
fotografie W.F. Hermans & cats:  Philip Mechanicus 1962

vrijdag 11 januari 2019




zaterdag 5 januari 2019


Ergens zijn ze misschien nog. Geniet iemand of meerdere mensen er hopelijk van. Een serie krijttekeningen van bomen en boomwortels. Ik herinner me het na zoveel jaar nog steeds, de moeite die het kostte ze mee te nemen en met tegenzin te overhandigen tijdens een kunstaankoopdag van de kunstuitleen in Eindhoven begin jaren negentig. Mijn eerste en laatste ervaring hiermee. Ik kreeg een ontvangstbewijs, bezocht tijdens de wachttijd de stad, kocht een cd met pianomuziek van Mozart. Toen ik voor de uitslag van de keuring terug kwam bleken alle tekeningen weg. Niemand snapte er iets van, dat was nog nooit eerder gebeurd. De terugreis zonder het werk voelde triest en onwerkelijk, alsof er iets levends miste. We hoopten dat ze met de duidelijke persoonsgegevens later nog zouden opduiken. Helaas niet, ze werden gestolen verklaard en de financiële 'waarde' werd vergoed. Sommige mensen leefden mee en vonden het erg, sommige vonden het een goede zaak dat ik ze als het ware toch verkocht had. Ik voelde dat niet zo, vond het vreselijk dat alle werken weg waren en weg bleven. Waar zijn ze, bij wie? Nu terugdenkend weet ik dat ze hierdoor mogelijk zijn blijven bestaan, dat dit anders niet het geval was geweest. Weet nog het beeld, de sfeer, de kleuren, vooral hun veel steviger geworteld zijn in de wereld, het zijn, dan ik, dan jij, dan wij hebben kunnen zijn. Misschien, hopelijk had een ander ze om die reden ook nodig.


donderdag 3 januari 2019







Tegen alle haikuregels in is deze haiku nu een mooie zin.







Kindertuin


Traag trappend in een milde wind
wordt ze zachtjes geleid, verleid
door prachtig paarse bloemen
van seringen langs de weg.

Zo rijk en zwaar geparfumeerd
keer op keer verrukt geïnhaleerd
in volle zoetheid teruggekeerd
tot voelen van het zijn in toen.


woensdag 19 december 2018

Nachtmeisje


Huppelend naast druipende, lichtschuwe huizen
voorbij opdoemende ogen van monster of kat
overdenkt zij haar vele daaglijkse sprookjes
voor even verlost van de last van de zon.

Haar waarheden liggen in diepten, onder mild
glanzend licht van de maan, in witte schelpen
dicht bij haar hart, al sinds eeuwen houdt zij
veel meer van paarsen, diep purper en zwart.

Grote mensen vinden het niet snel normaal als
kleine hun geel, oranje of rood niet verkiezen
verwachten stilzwijgend dat dit gaat als vanzelf
sommige kinderen kiezen anders, helemaal zelf.


maandag 17 december 2018


zaterdag 15 december 2018

De slacht


Vrachtwagens vol
komen ze aan
ijzeren deuren
knappen open.

Uitzinnig geloei
getrappel
uitpuilende ogen
doodsbange koeien
mensen.

Opgejaagd
door laatste meters blauwe lucht.

Naar binnen
richting stank van al dode dieren
mensen.

Dwang overwint instinct
met geweld.

In de verte zie ik karkassen
mannen met witte jassen
met rode vlekken
en grote messen.

Grijs     wit     zwart     rood
het palet van de dood.

De geur bloedt.


vrijdag 14 december 2018


     uit het duister doemt doemt duister het uit uit het duister doemt
doemt uit het duister duister het uit doemt doemt uit het duister       
         uit het duister doemt doemt duister het uit uit het duister doemt
doemt duister uit het het uit duister doemt doemt duister uit het           
             duister doemt uit het het uit doemt duister duister doemt uit het
uit het duister doemt doemt duister het uit uit het duister doemt               
                 het uit doemt duister duister doemt uit het het uit doemt duister
uit het doemt duister duister doemt het uit uit het doemt duister                   
                     de van contouren de de contouren van de de van contouren de
uit het doemt duister duister doemt het uit uit het doemt duister                       
                         het uit doemt duister duister doemt uit het het uit doemt duister
uit het duister doemt doemt duister het uit uit het duister doemt                           
                             duister doemt uit het het uit doemt duister duister doemt uit het
doemt duister uit het het uit duister doemt doemt duister uit het                               
                                 uit het duister doemt doemt duister het uit uit het duister doemt
doemt uit het duister duister het uit doemt doemt uit het duister                                   
                                     uit het duister doemt doemt duister het uit uit het duister doemt


zondag 9 december 2018


maandag 3 december 2018




zondag 2 december 2018


Tafel samen zitten aan een.
Een tafel samen zitten aan.
Aan een tafel samen zitten.
Zitten aan een tafel samen.
Samen zitten aan een tafel.

Mes eten met een vork en.
En mes eten met een vork.
Vork en mes eten met een.
Een vork en mes eten met.
Met een vork en mes eten.
Eten met een vork en mes.

Dicht praten met de monden.
Monden dicht praten met de.
De monden dicht praten met.
Met de monden dicht praten.
Praten met de monden dicht.

Kelen woorden vallen door de.
De kelen woorden vallen door.
Door de kelen woorden vallen.
Vallen door de kelen woorden.
Woorden vallen door de kelen.

Stoelen bloed vloeit langs de.
De stoelen bloed vloeit langs.
Langs de stoelen bloed vloeit.
Vloeit langs de stoelen bloed.
Bloed vloeit langs de stoelen.

Op likkende dieren likken het.
Het op likkende dieren likken.
Likken het op likkende dieren.
Dieren likken het op likkende.
Likkende dieren likken het op.



\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\//////////////////////
\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\/////////////////////
\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\////////////////////
\\\\\\\\\\\\lef-jas-lif////////////
\\\\\\\\\\\jas-lif-lef///////////
\\\\\\\\\\lif-lef-jas//////////
//////////jas-lef-lif\\\\\\\\\\
///////////lef-lif-jas\\\\\\\\\\\
////////////lif-jas-lef\\\\\\\\\\\\
////////////////////\\\\\\\\\\\\\\\\\\\
/////////////////////\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\
//////////////////////\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\


maandag 26 november 2018






ik hou van jou ik
hou van jou ik hou van jou
ik hou van jouw ik







zaterdag 24 november 2018






woensdag 21 november 2018


o
oo
ooor
sonoor
snort  robotvogel  naast  echte
op onze roze wolkenroad
verdwijnt ons zachte dier
als in slow motion richting
nieuwe  diepte  van  ons  meer
vallen wij in
doodomrande vormen
met gesmoorde kreten
op ons neer
op ons neer
met gesmoorde kreten
doodomrande vormen
vallen wij in
nieuwe  diepte  van  ons  meer
als in slow motion richting
verdwijnt ons zachte dier
op onze roze wolkenroad
snort  robotvogel  naast  echte
sonoor
ooor
oo
o


dinsdag 20 november 2018

Verlaten


Na zessen heerst een donkerte in schooltje
achter ramen stoeltjes omgekeerd op tafels
haag van dunne pootjes trappelt als insekt
niemand die ze op hun buik komt draaien.

Er zijn geen kinderen, geen kleine jasjes
aan de lage stokjes, het voelt angstwekkend
leeg, een soort van leegte alsof de kinderen
hier nooit meer zullen komen en adem stokt.


maandag 12 november 2018

Schaapje


Flugzeug
plane
trein
iets
together
alleen
leedphone
I-road
rausmaus
mausigkeit
computerbreit.

Loud
silenced
headphones
controlled
drones
Mission
i am possible
we are possible
horrible possible
lauft
parallel.

Something
steht auf
schreit
Munch's
schreeuw
bis es
geeuwt,
verveeld
wants more
mehr
beh.


zondag 4 november 2018




dinsdag 30 oktober 2018


'... en als u aanbelt om te praten over god of geloof kost dit € 25 per uur ...', las ik in het voorbijgaan in grote letters op een groezelige deur. Met daarnaast een grote sticker met een type hondenhoofd waar niet mee te spotten valt als de levende versie daarvan ineens in het echt opduikt. Ik bleef even staan. Het naambordje/stukje papier beperkte zich tot de voor dit doel allesbehalve zo netjes mogelijk geschreven naam 'Tonnie'. Ik moest lachen en bedacht dat ik als een nep-Jehova's getuige deze creatief bedachte combinatie van niet wederzijds praat- en luistergenoegen en extra inkomsten best eens uit kon proberen, niet duur voor een uur, maar besefte toch ook wel tot mijn opluchting dat ik geen € 25 cash op zak had. Wat zou er gebeurd zijn als dit pas na een uur praten en zogenaamd luisteren naar geloof en ongeloof en alles daaromheen gebleken was en men mij ongetwijfeld ook al razendsnel als nep-Jehova's getuige ontmaskerd zou hebben? Tenminste als de echte versie van de op sticker al angstaanjagende hond een uur gesprek levend doorstaan mogelijk had gemaakt? Wat vast niet het geval zou zijn als hij ook nog zou ruiken dat ik geen toffe bekende maar een Jehova's getuige of nog erger nep-Jehova's getuige was die hem en zijn lieve baasje(s) listig bedroog. De gedachte dat de Jehoviaanse eindtijd na aanbellen ook voor mij tegelijk begonnen en alweer razendsnel beëindigd had kunnen zijn ruim voor het € 25 zou gaan kosten leverde cartoonesque beelden op en ik liep geïnspireerd verder. Zou een echte die-hard Jehova's getuige zonder € 25 op zak daar toch gewoon gaan aanbellen? vroeg ik me later nog af.


vrijdag 26 oktober 2018

Woud


De straat lijkt te leven. Sierlijk bewegen lange schaduwen van bomen over het steen. Bladeren vangen wind tot in ruisende schaduw. Een stip wordt steeds groter, fietser doemt op, hij groet, ik ook, passeert. Ruisen van bomen daarna weer enige geluid over, rond alles heen. Het stemt zacht, is alsof ik mee ruis. Tegelijk hangt er een melancholieke soort sluier over de rode huizen, als versteend lijken ze te staan in deze alles doordringende avondzon, als kindergezichten na huilen, rood, de ogen, de ramen nog nat. De bomen stellen ons gerust, blijven bewegen, ruisen om ons heen. Van achter de rode huizen klinkt kindergeschater, langgerekt, geruststellend onschuldig, wegstervend. De bomen lijken nu mee te gaan lopen, schaduwen gaan over in stammen, gaan over in takken, gaan over in bomen, tot gloednieuw bos rond ons dat alle logica tart, enkel onthardt.


donderdag 25 oktober 2018


boven open wond
dragen alle takken stervende
klampen resten leven zich nog vast
vergeefs



Straat staat het huis waar het midden op straat staat het huis midden op.
Warme dag in juli waarop het het was een warme dag in juli het was een.
Ze achteraf had niemand het geluidloos naderden ze geluidloos naderden.
Over van wat er daarvoor gewoon was niets bleef over van wat niets wat er.
Staat het huis waar het midden op midden op straat staat midden op midden.
Juli waarop het was een warme dag in juli het was het was een warme dag in.
Had geluidloos naderden ze geluidloos geluidloos naderden ze achteraf het.
Daarvoor niets bleef over van wat er niets bleef niets daarvoor van wat er over.


zaterdag 20 oktober 2018


vrijdag 19 oktober 2018


vader geworden donkerte
blies lange vliegtuigsporen
tragisch eindigend

lichtknoploze duisternis
vermoeden achter
overschaduwde

waar sigaret stierf
nasmeult op silhouetten zwart
tussen schimmen spokig
nooit terug te roken is


zaterdag 29 september 2018





gerookte ketting  -  collage  -  2018

vrijdag 21 september 2018


dood  -  typografische collage  -  2015


maandag 17 september 2018

Automatische piloot


Laatst wenste ik,
onnadenkend en
geheel tegen mijn
helderder gedachten
en ervaren realiteit in,
iemand 'succes met alles'.


zaterdag 8 september 2018




nu is nu  -  typografische tekening  -  2013

.