donderdag 19 september 2019






zondag 15 september 2019



zaterdag 14 september 2019






vrijdag 13 september 2019


teerst


 vandaag plukt ze
haar grijze bloemen
blaadjes broos
als as
van overledenen

schikt deze
in de lege vaas
blaast blaadjes
tot een waas
die alle kamers vult



verdreven stilleven


vanaf dat ze ernaar kijkt
komt alles langzaam tot leven
verfstreken trillen, gaan beven
niets waaruit orde nog blijkt

appels en peren vermengen
worden slechts wazige dingen

stervende bloemen in vazen
maken zich los van het doek
zweven als bellen zo teer
zacht door de lucht op en neer

heel even leek iets stilleven
nu is zelfs dat niet blijven staan


woensdag 4 september 2019












houden van


ik hou van jou ik
hou van jou ik hou van jou
ik hou van jouw ik












zondag 1 september 2019













kein kampf


met veel plezier heb
ik deze haiku speciaal
voor u geschreven















Vorm über alles


Ik heb veel uit dit
gedicht geschrapt zodat het
in een haiku past.



Nooit meer slapen


Na zeventienduizendachthonderdzesenzeventig schaapjes
viel hij meegrazend in slaap en kon geen schaapje meer zien.
Maar al die duizenden schapen draafden door naar zijn dromen,
overstroomden luid blatend  - zijn toch al zo overbeschaapte geest,
alsof zij nooit weg waren geweest, één grote, dekselse, Texelse geest.
Zonder zijn kennis van W.F. Hermans  -  zou hij als de dood zijn geweest.


zaterdag 31 augustus 2019


unbegrenst


das fille plays in the tuin
zij spielt with haar doll
op solch ein lovely jour
wunderbar
la zon scheint
the sonne schijnt
de soleil
ah ... le soleil
la meisje smiles
lacht
lächelt
rit



zonder vogels


wezen van iets
omschreven
door
woord is
eigenlijk niets

onmachtige
taal - het staat
er te klein het
staat er te
schraal

de vogels
vliegen
veel
mooier dan
in dit gedicht

dat ik geheel
heb
herschreven
tot dat
wat hier ligt


zaterdag 24 augustus 2019







zaterdag 17 augustus 2019








Tegen alle haikuregels in is deze haiku nu een mooie zin.








vrijdag 16 augustus 2019

troost




schilderijen: Francis Bacon

Ontlede zinnen


Onderwerp gezegde lijdend voorwerp meewerkend
voorwerp aanwijzend voornaamwoord lidwoord
zelfstandig naamwoord.

Lijdend voorwerp lidwoord werkwoord voorzetsel
meewerkend werpsel aanwijzend stoornaamwoord.

Klitwoord zelfstandig raamwoord werkwoord
voltooid veelwoord bijzonderwerp strijdend voorwerp
boorvoegsel volkooid verlegen tijd.

Ontwerp shitwoord volgooid streelwoord teloorzetsel
afgezegde scheidend spoorwerp sterkwoord elfstandig
raamwoord.


dinsdag 30 juli 2019






zondag 28 juli 2019













ruimte space espace raum





















zondag 23 juni 2019







dinsdag 18 juni 2019

Kindertuin


Traag trappend in een milde wind
wordt ze zachtjes geleid, verleid
door prachtig paarse bloemen
van seringen langs de weg.

Zo rijk en zwaar geparfumeerd
keer op keer verrukt geïnhaleerd
in volle zoetheid teruggekeerd
tot voelen van het zijn in toen.








donderdag 13 juni 2019


onskentonskentons
kentonskentonskentonskent
onskentonskentons
kentonskentonskent
onskentonskentonskentons
kentonskentonskent
onskentonskentons
kentonskentonskentonskent
onskentonskentons
kentonskentonskent
onskentonskentonskentons
kentonskentonskent
onskentonskentons
kentonskentonskentonskent
onskentonskentons
kentonskentonskent
onskentonskentonskentons
kentonskentonskent
kentonskentonskent
onskentonskentonskentons
kentonskentonskent
onskentonskentons
kentonskentonskentonskent
onskentonskentons
kentonskentonskent
onskentonskentonskentons
kentonskentonskent
onskentonskentons
kentonskentonskentonskent
onskentonskentons
kentonskentonskent
onskentonskentonskentons
kentonskentonskent
onskentonskentons
kentonskentonskentonskent
onskentonskentons
kentonskentonskent
onskentonskentonskentons
kentonskentonskent


dinsdag 16 april 2019

Passerende dieren, mensen passerend


Kerkklokken luiden van verre, blijven luiden, steeds harder beukt hun zwaarte door het lichte, door de blauwe hemel, witte wolken, ruisen van de hoge bomen heen. Een begrafenis, iedereen moet blijven staan en wachten voor de stoet die ons passeert. Nietig, ver beneden het zware gegalm beweegt de lange rij zich stil en langzaam naar het kerkhof. Er komt haast geen einde aan, gestorven is een diep geworteld en verweven dier. Vlak daarna zie ik verpakt in grote ijzerwagen, baby's, peuters staan te wachten. Hun hard en triest bestaan door smalle spleten zichtbaar; stukken lichaam, grote bange ogen waarin ik koeienkinderen herken. Vlak na geboorte bij hun machteloze moeders weggehaald. Hun korte horrorleven van het moeten zijn van ons product in aardse martelhel. Verdoemd  vanaf  bevruchting  tot  anonieme dood, wortelloos.


donderdag 11 april 2019

Deelname 24H@SIGN
  

Van zaterdag 13 april 17.00 tot zondag 14 april 17.00 uur vindt post-disciplinair event 24H@SIGN plaats. Georganiseerd door studenten autonome kunst van Academie Minerva en studenten van het Prins Claus Conservatorium in Groningen.

Uit de public invitation: "We are facilitating a process of a 24-hour collective creation, reaction, where the borders between performers and the public are blurred, or may not even exist anymore. 24-hours is a playground, a laboratory of common experience, interchange, cross-pollination and action. Improvisation is a keyword and it can happen in any media."

Zie voor meer info onderstaande links:


vrijdag 5 april 2019

Hemelse TV


Met kijkcijferkanon:
The Voice Skeletons
het levende bewijs
dat zelfs
de man met de zeis
de competitiezucht
niet stoppen kon,
Magere Hein
draait om.


Mensenhouderij


Ontstoerd petje, oranje schotsscheef montuur, glazen met scheuren, uitpuilende ogen daarachter. Hij krult zijn staart, heft zijn poot, duwt tegen de varkensversie van Jerommeke, die geen millimeter van zijn zijde wijkt. Huilt terwijl nog meer varkens hem bekijken, observeren in het kader van hun studie Geneeskunde der Varkens. Zijn littekens genezen goed knorren ze, gedrag is heftig abnormaal, dus toch maar meer van stofje x of y erbij? Wat denk jij? De man heeft geen benul van dit geheel. Staat vast tussen andere mensen zoals hij, huilt, duwt, lijdt pijn. Nacht iedere nacht zijn merries, tot de haan zeven keer rinkelt. Nonchalant varken komt dan in het hok, port met lange stok de mensen wakker, smijt een paar droge boterhammen à la unaniem verkozen voedersysteem 'survival of the fittest' voor ze neer, vertrekt weer. Kluwen mensen heftig strijdend om, op de boterhammen achterlatend. Hun ellendelange dag is weer begonnen. Slechts kunnen staan, elkaar wat voor de voeten lopen of wat liggen in de lage stal. Straks 33 graden buiten, binnen ? onder platte dak. Vriendelijk lachend zet een varken goedgemutst het kleine buitendeurtje open voor wat frisse lucht, ietsje later gretig airco in zijn luxe knormobile aan. 'Born to be w-i-i-i-i-ild' hoort de man nog even snoeihard klinken, enthousiast knorren. 'Dit kan niet, dit bestaat niet, is niet waar, ik wil dat het niet waar is, dat is allemaal van mij, hij hoort hier ik niet, ik ben born to be wild hij niet, ik moet dromen, dit moet een nachtmerrie zijn, ik wil dat dit een nachtmerrie is!'  wanhoopt hij misschien wel in zichzelf, knijpt  zich niet wakker.


donderdag 4 april 2019

Onttijd


Hij denkt friet
terug in de grond
naar
plek
voor machine
mes, aardappel vindt
ontsnijdt bloem
terug tegen steel
wond op wond
zijn
handen erom
voor de snee
hij
smelt kogel
terug uit de loop
voor kind ligt op straat
ontschrijft zinloze
woorden
terug
naar de geest
tot inkt wedergekeerd
zwart naast witte vellen papier.


ontrecht


uitgescheurde
horizon
hangt
scheef

boven
bloeddoorlopen
bloemen

roodzon
zonloos
doodzon
zonrood

dwingt
ons
achteruit

onder
alles door
terug

tot
koude zee
klauw

gras
huilt grijs
rauwe hemel
blues


dinsdag 2 april 2019


dinsdag 26 maart 2019




in harmonie


maandag 25 maart 2019











Gemaakt


Gekloond aapje
tegen wil en dank
geschapen
voor gebruik
spiegelt schepper
in zijn
onbewolkte ogen
terug.

In ons oog
ons brein.

Spiegelt
hoe het is
gekloond
gekooid
onvrij
zichzelf
onszelf
te zijn.

Moeder
Victor
Frankenstein
troost
snippers
schone schijn
op bodemloos leed.


vrijdag 1 maart 2019

wil


ik wil ik wil ik
wil ik wil ik wil ik wil
ik wil ik wil ik
wil ik wil ik wil
ik wil ik wil ik wil ik
wil ik wil ik wil
ik wil ik wil ik
wil ik wil ik wil ik wil
ik wil ik wil ik
wil ik wil ik wil
ik wil ik wil ik wil ik
wil ik wil ik wil
ik wil ik wil ik
wil ik wil ik wil ik wil
ik wil ik wil ik
wil ik wil ik wil
ik wil ik wil ik wil ik
wil ik wil ik wil
wil ik wil ik wil
ik wil ik wil ik wil ik
wil ik wil ik wil
ik wil ik wil ik
wil ik wil ik wil ik wil
ik wil ik wil ik
wil ik wil ik wil
ik wil ik wil ik wil ik
wil ik wil ik wil
ik wil ik wil ik
wil ik wil ik wil ik wil
ik wil ik wil ik
wil ik wil ik wil
ik wil ik wil ik wil ik
wil ik wil ik wil
ik wil ik wil ik
wil ik wil ik wil ik wil
ik wil ik wil ik
ik wil ik wil ik
wil ik wil ik wil ik wil
ik wil ik wil ik
wil ik wil ik wil
ik wil ik wil ik wil ik
wil ik wil ik wil
wil ik wil ik wil
ik wil ik wil ik wil ik
wil ik wil ik wil
wil ik wil ik wil
ik wil ik wil ik wil ik
wil ik wil ik wil
ik wil ik wil ik
wil ik wil ik wil ik wil
ik wil ik wil ik
ik wil ik wil ik
wil ik wil ik wil ik wil
ik wil ik wil ik


dinsdag 26 februari 2019

Bloeiende verkoop


Schrijver drukt op deurbel: 'Ring ring ring.' De deur wordt geopend, afwerend gezicht.
Schrijver: 'Wilt u mijn boek kopen mevrouw? hier ligt ze.' Boek lacht en kirt.
Vrouw: 'Nee', wil de deur snel dicht doen.
Schrijver zet zijn stevige schoen tussen de deur en zegt: 'Ik betaal uw aankoop.'
Vrouw, duidelijk verrast: 'Nou nou, doe maar dan.'
Schrijver trekt zijn snel slinkende portemonnaie, telt geld uit, geeft geld en boek aan de vrouw.


maandag 25 februari 2019

ontzacht


alles lijkt wit, lijkwit
in versneeuwd
landschap van
het gedempte
doodkille
doofstille

waar
zij in
verblindend
verbindend wit
verkeert

ijsbeert

één met
lichte akkers

lichte bomen

die daaronder
donker
kaal
tot op de
scherpe takken zijn

in de
klauw van kou
vanuit het wit

verhard


woensdag 20 februari 2019





onbewerkte snapshot  -  ziel op steen  -  2015


zondag 3 februari 2019












vrijdag 11 januari 2019




zaterdag 5 januari 2019


Ergens zijn ze misschien nog. Geniet iemand of meerdere mensen er hopelijk van. Een serie krijttekeningen van bomen en boomwortels. Ik herinner me het na zoveel jaar nog steeds, de moeite die het kostte ze mee te nemen en met tegenzin te overhandigen tijdens een kunstaankoopdag van de kunstuitleen in Eindhoven begin jaren negentig. Mijn eerste en laatste ervaring hiermee. Ik kreeg een ontvangstbewijs, bezocht tijdens de wachttijd de stad, kocht een cd met pianomuziek van Mozart. Toen ik voor de uitslag van de keuring terug kwam bleken alle tekeningen weg. Niemand snapte er iets van, dat was nog nooit eerder gebeurd. De terugreis zonder het werk voelde triest en onwerkelijk, alsof er iets levends miste. We hoopten dat ze met de duidelijke persoonsgegevens later nog zouden opduiken. Helaas niet, ze werden gestolen verklaard en de financiële 'waarde' werd vergoed. Sommige mensen leefden mee en vonden het erg, sommige vonden het een goede zaak dat ik ze als het ware toch verkocht had. Ik voelde dat niet zo, vond het vreselijk dat alle werken weg waren en weg bleven. Waar zijn ze, bij wie? Nu terugdenkend weet ik dat ze hierdoor mogelijk zijn blijven bestaan, dat dit anders niet het geval was geweest. Weet nog het beeld, de sfeer, de kleuren, vooral hun veel steviger geworteld zijn in de wereld, het zijn, dan ik, dan jij, dan wij hebben kunnen zijn. Misschien, hopelijk had een ander ze om die reden ook nodig.


maandag 17 december 2018


zaterdag 15 december 2018

De slacht


Vrachtwagens vol
komen ze aan
ijzeren deuren
knappen open.

Uitzinnig geloei
getrappel
uitpuilende ogen
doodsbange koeien
mensen.

Opgejaagd
door laatste meters blauwe lucht.

Naar binnen
richting stank van al dode dieren
mensen.

Dwang overwint instinct
met geweld.

In de verte zie ik karkassen
mannen met witte jassen
met rode vlekken
en grote messen.

Grijs     wit     zwart     rood
het palet van de dood.

De geur bloedt.


zondag 9 december 2018


maandag 3 december 2018






zondag 2 december 2018


Tafel samen zitten aan een.
Een tafel samen zitten aan.
Aan een tafel samen zitten.
Zitten aan een tafel samen.
Samen zitten aan een tafel.

Mes eten met een vork en.
En mes eten met een vork.
Vork en mes eten met een.
Een vork en mes eten met.
Met een vork en mes eten.
Eten met een vork en mes.

Dicht praten met de monden.
Monden dicht praten met de.
De monden dicht praten met.
Met de monden dicht praten.
Praten met de monden dicht.

Kelen woorden vallen door de.
De kelen woorden vallen door.
Door de kelen woorden vallen.
Vallen door de kelen woorden.
Woorden vallen door de kelen.

Stoelen bloed vloeit langs de.
De stoelen bloed vloeit langs.
Langs de stoelen bloed vloeit.
Vloeit langs de stoelen bloed.
Bloed vloeit langs de stoelen.

Op likkende dieren likken het.
Het op likkende dieren likken.
Likken het op likkende dieren.
Dieren likken het op likkende.
Likkende dieren likken het op.